مدارحسن
بعضی از آداب زیارت

بعضی از آداب زیارت

قسمت دوم  مقاله پله پله تا خدا

امین فتحی

استاد حوزه و عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی

 

اگر الان ما بخواهیم وارد آن بیت ظاهری آنها بشویم (بیت ظاهری ائمه، همان مشاهد مشرفه و عتبات عالیات است)

اول:

 باید غسل کنیم،غسل زیارت یعنی خود را از هر گناهی که داریم پاک کنیم و بگوئیم: خدایا! با این آب همانطور که ظاهرم را پاک می کنی باطنم را هم پاک ساز! بعد تصمیم بر عدم آلودگی بگیریم این یک غسل کامل است اگر این دو رکن نباشد غسل، غسل واقعی نیست غسل زیارت نیست آنهم نه اینکه در شهرتان غسل کنید بعد بروید آنجا. بلکه باید در آنجا ابتدا غسل کنید و بعد بروید زیارت!


دوم:

وقتی که غسل کردید می فرماید: بدون اذن به آن خانه وارد نشوید باید اجازه بگیرید

سوم:

علاوه بر اینها باید هنگام ورود به زیارت صدقه هم بدهیم

سوال:

حال ما که می خواهیم به زیارت ائمه برویم آیا می توانیم فقط صرفا به قصد زیارت برویم؟ به این معنا که چیزی نخواهیم ؟

پاسخ:

نه! ما هنوز به آن مقام نرسیده ایم که چیزی نخواهیم. چیزی بخواهیم اما آن خواسته، خواسته مادی نباشد. بخواهیم که ما را هم به جایی برسانند ما هم بهره ای از این خانه ها داشته باشیم .

اذن دخول

v     حالا غسل کردی صدقه هم دادی بعد وقتی می خواهی اذن بگیری آنوقت اذن دخول می خوانی و می گویی "ادخل یا الله" آیا من می توانم به این بیت نورانی وارد شوم؟

آنجا بیت نورانی است! آنجا بیت فطرت است نمی توانی وارد شوی مگر اینکه اجازه بگیری پس به آن بیت فطرت که همان مشاهد مشرفه است نمی توانی وارد شوی مگر اینکه  اجازه بگیری.

 سوال:

آیا می شود اذن دخول را خواند و رفت؟ سرسری و همین جوری؟

پاسخ:

نه! این خلاف ادب است این جزء در خداست.

در دعای صباح است(که دعای امیر المومنین است ) می فرماید: "خدایا! در تو هست که همیشه بروی بندگانت باز است." ولازم هم نیست که در زده بشود اینکه سرت را پائین بیندازی و واردشوی آن فقط در خداست!! همان خدا اجازه نداده به این خانه ها سرزده وارد شوی چون بیت فطرت است! ما معتقدیم(با این مبانی که عرض شد) اگر فطرت باز شود آن وقت نمی خواهد اذن دخول بخوانی می توانی به حرم وارد شوی چون دیگر توهم  عضو آن خانه ای برای وارد شدن به حرم دیگر در نمی زنی کلید داری وقتی به آن مرحله نرسیدیم باید در بزنیم و اجازه بگیریم الفاظش هم همین را می گوید.

می فرماید: " اادخل یا الله" خدایا آیا به من اجازه می دهی که وارد شوم؟ بعد می گوید: "اادخل یا ملائکه الله؟ اادخل یا رسول الله؟" می گوئی یا رسول الله آیا من داخل شوم بعد یا حجه الله و ...

جواب اجازه ورود

v     حال حرم هر بزرگواری که هستی می فرماید که اگر جواب آمد می توانی وارد شوی جواب نیامد نمی توانی وارد شوی؟ اگر جواب نیامد و وارد شدی نمی گویند گناه کردی ولی زیارت بدون آداب است یعنی زیارت ناقص است

v     حالا کی جواب می آید؟

وقتی که تو خواندی حتما جواب می دهند یعنی یقینا جوابی می دهند ما متوجه نمی شویم و چطور متوجه بشویم؟ علامتش چیست؟ اگر با صدق دل، اذن دخول خواندی و اشک از چشمانت سرازیر شد اشک گرمی که دلت را خنک بکند آن وقت به تو اذن دخول دادند و می توانی وارد شوی.

پذیرائی ائمه از میهمانانش

v     حالا، با اجازه وارد آن "فی بیوت" شدی که "اذن الله ان ترفع" چه چیز باید از خدا بخواهی؟چه چیز از آنجا انتظار می رود؟

-          رفعت و ذکر در اینجاست ما باید پذیرایی مان هم اینها باشند  وقتی اذن گرفتیم یعنی اهل آنجا نیستیم یعنی مهمانیم وقتی که مهمان هستیم طبیعتا از مهمان پذیرایی می شود پذیرایی با چه چیز؟

معرفت، فهم، درک!

یک چیزهایی بفهمیم تا بتوانیم این رفعت را درک بکنیم  این "یدکر" را برسیم در آنجا از ما یادی  شود  اگر واقعا در حرم ائمه از خدا این معرفت را خواستیم، این کمترین بهر ه ایست که از زیارت امام رضا (ع) می توان داشت.

v     مثلا شما زیارت آقا امام رضا علیه السلام را ملاحظه بکنید آن دعای پس از زیارت چه مطالب عمیقی دارد؟ اگر کسی گناهی داشته باشد به زیارت آقا علی بن موسی الرضا علیه السلام برود آن آداب زیارت را بجا بیاورد آن دو رکعت نماز را با آن دو سوره بلندش بخواند و آن دعای مخصوص پس از زیارت را هم بخواند و کناهانش بخشوده نشود این جای تعجب دارد!! چه الفاظی دارد آن دعا! چقدر جانسوز است. خیلی بعید است آنجا انسان بخشیده نشود.

کمترین بهره ای که از پذیرایی این مهمانی می توانیم داشته باشیم بخشش همه گناهان و همه خطاهای ما است پس از این می فرماید: قرآن باز کن و بخوان. زیارت جامعه بخوان. دعا کن برای اینکه آن معارف بلند به قلب انسان وارد بشود.

 

مقدمات شناخت نفس

v     ما در زیارت جامعه می خوانیم :کسی که بخواهد خدا رابشناسد باید از شما شروع کند (من اراد الله بدا بکم)

خداشناسی موضوعاً مقدم بر امام شناسی است اینکه کسی در آن شک ندارد موضوع خداشناسی بسیار والاتر از امام شناسی است منتها کسی که می خواهد خداشناسی داشته باشد می فرماید: اول باید امام شناسی داشته باشی یعنی عملا امام شناسی مقدم بر خداشناسی است ما الان به عنوان یک بچه مسلمان که می خواهیم خداشناسی داشته باشیم از این بحث خشک فلسفی نمی توانیم  به جایی برسیم باید امام شناسی داشته باشیم آن هم امام شناسی هدفدار و هدفمند. کسی که خدا را قصد بکند و بخواهد به خدا برسد باید از امام شروع کند. در آن سری مباحثی که ما شروع کردیم تحت عنوان "مفاهیم قرآنی وخلقت" آنجا ما اشاراتی داشتیم به مقام ائمه. آن وقت ان شاالله  این مباحث مفید می شود که خودمان هم مطالعاتی داشته باشیم برویم دنبال این مطالب مقام ائمه را، حقیقت ائمه را آنگونه که هست بشناسیم . پس از آن هست که می توانیم نفس را بشناسیم و بفهمیم که "نفس چیست؟ "اللهم عرفنی نفسک... خدایا اگر نفس را نشناسیم نمی توانیم  پیامبر تو را هم بشناسیم  "من عرف نفسه فقد عرف ربه" 

 

بیت الحمد

v     مطلبی که می ماند زیارت امام حاضر (عج) است که آن بزرگوار در کدام بیت است؟

-          در "بیت الحمد" بیتی که در آن چراغی است که از روز تولد تا قیامش روشن است و خاموش  نخواهد شد

اما افسوس که خورشید در پس ابر است و آن خانه در پرده و ما تا در زمین ظلمانی نفس خود سر گردانیم سراغی از آن سرزمین آسمانی نخواهند داد و تا از دوست و آشنا و خانه و کاشانه خود نگذشته ایم نشانی از آفتاب نخواهیم یافت.

و بدیهی است که صدقه ی قبل از زیارت نیز تنها صدقه مالی نیست صدقه که نشان صدق بندگی و دوستی است به مصداق آیه کریمه ی لن تنالوا البر حتی تنفقوا مماتحبون گذشتن از "خود" است برای رسیدن به "دوست". آنگاه نوبت اذن هم نباشد وقت طلب است و تمنا که: مولای من از تو خواهشی دارم که از خداوند تبارک وتعالی مسئلت کنی تا در دین ودنیا و آخرتم دستم را بگیرد دست من وهمه برادارن و خواهران دینی ام را ....

 

هذا من فضل ربی

سبحان  ربک رب العزه عما یصفون

والحمدالله رب العالمین

والسلام  علیکم و رحمه الله و برکاته

...

پيام هاي ديگران()     link     ۱۳۸٩/۱۱/٢٤ - منیره بایرامی فرجود